خبرها

سازمان‌های تروریستی استفاده از ارز فیات را به ارزهای دیجیتال ترجیح می دهند

سازمان‌های تروریستی استفاده از ارز فیات را به ارزهای دیجیتال ترجیح می دهند
نوشته شده توسط ali ahmadi

گزارشات جامعی که اخیرا توسط شرکت RAND منتشر شده است نشان می‌دهد که ارزهای دیجیتال برای تامین مالی سازمان‌های تروریستی ایده‌آل نیستند. در این گزارشات گفته شده که به دلایل مختلفی از جمله موانع نقدینگی به واسطه‌ی قانون و مقررات ارزهای دیجیتال ارائه می‌شوند، همچنان ارز فیات و پول نقد بهترین گزینه‌ی پیش روی اینگونه سازمان‌های غیرقانونی است.

این گزارشات ۹۹ صفحه‌ای بر سه حوزه‌ی اصلی تامین مالی تروریسم یعنی «دریافت»، «مدیریت» و «نحوه‌ی خرج» کردن سرمایه تمرکز دارد. گفته شده ارزهای دیجیتال تنها در مورد اول یعنی «دریافت سرمایه» می‌توانند برای سازمان‌های تروریستی مزایایی به همراه داشته باشند، زیرا مردم می‌توانند بدون هرگونه محدودیت از سراسر جهان برای آن‌ها پول ارسال کنند. با این حال، اگر تروریست‌ها حجم زیادی از ارزهای دیجیتال را دریافت کنند، مدیریت و استفاده از آن بسیار دشوار خواهد بود. در بخش‌هایی از این گزارشات توضیح داده شده است:

مبالغ هنگفت دریافت شده از لحاظ مدیریت و خرج کردن به صورت ناشناس سختی‌های فراوانی به همراه خواهند داشت، و همچنان برای خرج کردن ارزهای دیجیتال به زیرساخت‌ و مدیریت نیاز است.

شاید بتوان گفت برای کسانی که قصد دارند بدون حمایت از هرگونه خشونت و اعمال غیرقانونی از ارزهای دیجیتال استفاده کرده و در این صنعت نوپا سهیم باشند، بخش بعدی این گزارشات دلگرم کننده‌تر باشد:

در حال حاضر مدارک بسیار کمی در رابطه با پذیرش ارزهای دیجیتال توسط سازمان‌های تروریستی و یا انگیزه‌ برای استفاده از آن‌ها وجود دارد، اما از آنجایی که تکنولوژی ارزهای دیجیتال در حال تغییر است و روش‌های خنثی‌سازی و مقابله با تامین مالی سازمان‌های تروریستی همچنان در جریان هستند، ممکن است این موضوع نیز دستخور تغییر شود.

گرچه در این گزارشات به ارزهای دیجیتال پیگیرگریز(مانند مونرو) اشاراتی شده است، اما کمپانی RAND معتقد است حتی با وجود چنین ارزهای دیجیتال باز هم اکوسیستم ارزهای دیجیتال «پیگیرگریزی» مطلقی که تروریست‌ها به دنبال آن هستند را ارائه نمی‌کند. در بخش‌های دیگر این مقاله آمده است:

هیچ ارز دیجیتالی به طور کامل تمام ویژگی‌های مورد نیاز سازمان‌های تروریستی را یکجا ارائه نمی‌دهد؛ به عنوان مثال میزان «امنیت» ارائه شده توسط ارزهای دیجیتال احتمالا هنوز هم برای تامین نیاز‌های سازمان‌های تروریستی ناکافی است.

در حال حاضر استفاده از ارزهای دیجیتال پیگیرگریز برای تروریسم مناسب نیست

گرچه شما می‌توانید به صورت بسیار ناشناس ارزهای دیجیتال پیگیرگریزی(Privacy Coins) همچون مونرو دریافت و خرج کنید، اما تروریست‌ها نیاز‌هایی دارند که توسط اکوسیستم ارز دیجیتالی موجود قابل تامین نیست. به عنوان مثال هنوز هیچ سیستمی وجود ندارد که به شما اجازه دهد بدون ورود به صنعت اقتصاد جهان و یا شناسایی شدن، اقدام پرداخت‌ هزینه‌های مربوط به تبلیغات، خرید سلاح گرم، خرید ملک و غیره کنید. برای رسیدن به چنین اهدافی، به ویژه خرید سلاح‌های پیشرفته، هنوز هم به پول نقد نیاز است.

سازمان‌های تروریستی استفاده از ارز فیات را به ارزهای دیجیتال ترجیح می دهند

در صورتی که حتی امکان استفاده در دارک‌وب(DarkWeb بخش تاریک اینترنت که از دسترس عموم خارج است و عموما برای فعالیت‌های غیرقانونی و خلافکارانه مورد استفاده قرار می‌گیرد) را در نظر بگیریم، باز هم در برخی موارد روند تحویل کالا و ارائه‌ی خدمات باید انجام شود. بنابراین شاید یک سازمان تروریستی بتواند به واسطه‌ی فروش مواد مخدر و حتی سلاح پول بدست آورد، اما بعید به نظر می‌رسد که این کار بدون وقفه و مشکلاتی انجام شود.

کمپانی RAND معتقد است که احتمالا ارز دیجیتال ها از نظر عاملان غربی بیشتر به عنوان یک مسیر سرمایه‌گذاری یا «قیف مالی» در نظر گرفته می‌شود. گزارشات مذکور در رابطه با این سناریو توضیح داده است:

گرچه استفاده از دارک‌وب توسط تروریست‌ها برای دستیابی به سلاح گرم می‌تواند یک احتمال نگران کننده باشد، اما بعید به نظر می‌رسد که خرید تجهیزات مورد نیاز برای حملات نظامی با استفاده از ارز دیجیتال ها انجام شود. در عوض، مهاجمان می‌توانند در کشور‌های غربی دارایی‌های ارز دیجیتالی موجود در حساب‌های خود را به ارزهای فیات و پول نقد تبدیل کنند. در هر صورت چه سرمایه‌ی مورد نیاز توسط یک سازمان مرکزی یا برنامه‌ی جمع‌آوری سرمایه بدست آمده باشد، هر دو روش می‌تواند راه مناسبی برای تامین مالی سازمان تروریستی و نهایتا تامین بودجه‌ی حملات باشند. البته بسیاری از صرافی‌های ارز دیجیتالی در زمان مشاهده‌ی فعالیت‌های مشکوک تحت مقررات بانکی عمل می‌کنند، بنابراین برداشت حجم زیادی پول از یک حساب باز هم دشوار خواهد بود. با این وجود یک صرافی ارز دیجیتالی نوپا که از نظر مقررات بسیار ضعیف است، می‌تواند یک مسیر جذاب برای انجام معاملات و تراکنش‌های سازمان‌های تروریستی(مانند دریافت کمک‌های مالی و یا انجام فعالیت‌های مالی) محسوب شود.

گرچه برخی از دولت‌ها به عنوان راهی برای دور زدن تحریم‌ها اقدام به ساخت بلاک‌چین خود کرده‌اند، اما باز هم می‌توان گفت که سازمان‌های تروریستی عمدتا هیچ علاقه‌ای به استفاده‌ی گسترده از ارزهای دیجیتال ندارند.

البته ارزهای دیجیتال پیگیرگریز می‌توانند یک روش محرمانه و مناسب برای ذخیره‌سازی ثروت باشند، و در صورتی که به درستی مورد استفاده قرار بگیرند به سختی می‌توان به آن‌ها نفوذ کرد. اما به یاد داشته باشید که بسته به صرافی متمرکز مورد استفاده، در این مورد نقدینگی به شدت محدود است.

 

تکامل ارزهای دیجیتال می‌تواند باعث ایجاد مشکلاتی برای واقعیت‌های جدید شود

همانطور که ارزهای دیجیتال پیگیرگریز و صرافی‌های غیرمتمرکز تکامل پیدا می‌کنند، ممکن است زمانی فرا برسد که ارزهای دیجیتال به عنوان روشی جهت تامین مالی تروریسم استفاده کرد. در آن زمان، دولت‌ها باید برای مقابله با تروریسم به روش‌های سنتی متکی شوند: روش‌های ضد اطلاعاتی(counterintelligence) سنتی و نفوذ(infiltration). اما در حال حاضر، استفاده از ارز دیجیتال توسط تروریسم بیشتر به دولت‌ کمک می‌کند تا اینکه مانع نفوذ آن‌ها شود.

کمپانی RAND در رابطه با این موضوع نوشته است:

تحقیقات ما نشان می‌دهد برای اینکه احتمال استفاده‌ی ابزاری از ارزهای دیجتال و همچنین استفاده توسط سازمان‌های تروریستی افزایش یابد، ابتدا باید یک ارز دیجیتال جدید پدیدار شود که مواردی همچون پذیرش گسترده، پیگیرگریزی و امنیت بهتری را ارائه کرده و تحت مقررات ناقص یا ناکافی عمل کند. حتی اگر چنین ارز دیجیتالی به وجود نیاید، بازهم گروه‌های تروریستی از ارزهای دیجیتال استفاده خواهند کرد، اما میزان استفاده به قابلیت ماندگاری آن ارز دیجیتال بستگی دارد.

شاید یکی از هیجان‌انگیز‌ترین بخش‌های این مقاله مربوط به صفحات اول این گزارشات باشد که «نفوذ» در چرخه‌ی ارزهای دیجیتال تا به امروز یکی از اصلی‌ترین عوامل دلسردی و عدم پذیرش ارزهای دیجیتال توسط تروریست بوده است:

به طور خاص، عواملی که باعث دلسردی نسبت به استفاده از ارزهای دیجیتال می‌شود عبارتند از بی‌ثباتی و بحث و جدل‌های داخلی مستمر در جامعه‌ی ارز دیجیتالی، همکاری بین ارگان‌های قانونی بین‌المللی و جامعه‌ی اطلاعاتی، و همچنین پیشرفت و توسعه‌ در قانون‌گذاری و فرایند‌های عملیاتی.

یکی از مواردی که می‌توانیم از تحقیق گسترده‌ی RAND متوجه شویم این است که هرچه دولت‌ها نسبت به قانون‌گذاری ارزهای دیجیتال کند‌تر عمل کنند، به طور بالقوه خطر ابتذال و ریسک فیزیکی برای شهروندان افزایش می‌یابد. به عبارتی می‌توان گفت هرچه ارزهای دیجیتال مدت زمان بیشتری را بدون قانون‌‌گذاری و مقررات سپری کنند، احتمال استفاده برای انجام فعالیت‌های تروریسم و خشونت‌آمیز به شدت افزایش می‌یابد.

تروریستم توانسته در غیاب استفاده‌ی گسترده از ارزهای دیجیتال نیز به فعالیت‌ خود ادامه دهد؛ بانک‌های مرکزی نیز ترجیه می‌دادند که مقاله‌ی مذکور در رابطه با ارز دیجیتال به شکل دیگری گزارش می‌دادند، اما نهایتا پول صادر شده توسط بانک‌ها و شرایط ایجاد شده توسط تعامل سیاست‌های خارجی و سیاست‌ها پولی باعث تقویت هرچه بیشتر تروریسم می‌شود.

درباره نویسنده

ali ahmadi

نظر بدهید