مقالات

سکه‌های ثابت بانکی وابسته به فناوری بلاک چین

fixed-bank-coins-blockchain
نوشته شده توسط kazem

سکه‌های ثابت خصوصی

پس از این که بانک جی.پی. مورگان چِیس (JPMorgan Chase) خبر از ورود خود به عرصه بلاک چین و عرضه سکه ثابت خود با عنوان JPM داد، چند بانک دیگر نیز پرده از پروژه‌های خود در این حوزه برداشتند و اعلام نمودند آن‌ها نیز فعالیت‌هایی را در زمینه رمزارز در دست اجرا دارند. به نظر می‌رسد صدور سکه‌های ثابت در محیط بلاک چین توسط سازمان‌ها، شرکت‌ها، بانک‌ها و پلتفرم‌های شناخته شده از محبوبیت خاصی برخوردار شده است. در این حوزه، شرکت IBM که یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های فعال در زمینه فناوری اطلاعات، تولید نرم‌افزار و سخت‌افزار است، از جمله بازیکنان عمده بوده است. این شرکت چندی پیش خبر از همکاری خود با پلتفرم بلاک چین استلار (Stellar) داد؛ در نتیجه این همکاری، شش بانک جهانی می‌توانند سکه‌های ثابت خود را بر روی شبکه پرداخت IBM که متکی بر فناوری بلاک چین است صادر کنند. این شرکت برای شبکه پرداخت خود نام «Blockchain World Wire» یا BWW را انتخاب نموده است.

پرسشی که در این میان مطرح می‌شود، این است که آیا این اقدامات به معنای تغییر مسیر فناوری بلاک چین هستند یا تمامی این فعالیت‌ها صرفاً بخشی از آزمایشاتی هستند که بر روی کاربرد این فناوری نوظهور صورت می‌پذیرند؟ در حالی که تعداد اندکی از بانک‌ها و مؤسسات مالی آمادگی پذیرش و استفاده از فناوری بلاک چین را دارند، دیگران فعلاً برای فعالیت در این حوزه دست نگه داشته‌اند. سیتی‌گروپ (Citigroup) که در واقع مالک یکی از بیست بانک بزرگ جهان به لحاظ ارزش دارایی است، چندی پیش اعلام نمود که پروژه خود برای صدور سکه ثابتی تحت عنوان سیتی‌کوین (Citicoin) را منحل نموده تا تمرکز بیشتری را معطوف به شیوه‌های متداول عملیات بانکی نظیر سوییفت (SWIFT) کند. به نظر می‌رسد این بانک عزم خود را جذب کرده تا از شیوه‌های سنتی که کارایی آن‌ها به اثبات رسیده استفاده کند.

آیا سکه‌های ثابت بانکی هم رمزارز هستند؟

زمانی که جی.پی. مورگان چِیس خبر از توکن دیجیتال خود داد که مبتنی بر یک بلاک چین خصوصی اتریوم (Ethereum) بود، کاربران و کارشناسان حوزه رمزارز دیدگاه مثبتی نبست به آن نداشتند. ناتانیل پاپر، نویسنده کتاب «طلای دیجیتال: تاریخچه بیت کوین» در توییتی اظهار نمود :

سکه JPM  امکان انتقال فوری دلار را بین حساب‌های موجود در این بانک فراهم می‌آورد. سؤال این است: چرا تابحال امکان انتقال فوری دلار بین حساب‌های این بانک وجود نداشته است؟

با توجه به این که سکه JPM فقط برای استفاده خصوصی توسط مشتریان این بانک در دسترس قرار دارد، به عقیده برخی از متخصصین نباید آن را رمزارز نامید! به عقیده هارتج ساونی، یکی از متخصصین حوزه بلاک چین و از مؤسسین استارت‌آپ هوشو (Hosho) «اخیراً بانک‌ها و رسانه‌ها شروع به سؤاستفاده از رمزارزهای جهان کرده‌اند. در نبود اجماع باز یا مشارکت بدون نیاز به مجوز، چیزی به نام رمزارز وجود نخواهد داشت. معرفی سکه جدید از سوی جی.پی. مورگان چِیس را می‌توان فقط اقدامی برای بازاریابی دانست. به عنوان مثال بیت کوین را در نظر بگیرید که متن باز و بدون نیاز به مجوز بوده، تعداد آن محدود است و هیچ کارمزد حسابی به آن اعمال نمی‌شود. سکه جی.پی. مورگان چِیس نه تنها محدود به مجوز است، بلکه فقط برای مشتریان سازمانی این بانک در دسترس قرار دارد که صلاحیت آن‌ها به واسطه برنامه شناخت مشتری (KYC) این بانک تأیید شده است. بعلاوه، این سکه به نسبت یک به یک، به پشتوانه ارز بدون پشتوانه موجود در این بانک صادر شده است. چنین سکه‌ای از اساس با تعریف رمزارز تفاوت دارد: همه می‌توانند از رمزارز استفاده کنند و همه می‌توانند بدون نیاز به کسب مجوز از فرد یا نهادی در سیستم اجماع شرکت کنند.»

هدف صدور توکن‌های بانکی چیست؟

در وهله اول، به دلیل قابلیت‌های بالقوه فناوری بلاک چین در حوزه پرداخت و انجام نقل و انتقالات بین‌المللی پول، بانک‌ها نسبت به استفاده از این فناوری برای انجام فوری تراکنش‌های بین‌المللی گرایش دارند. بر اساس اطلاعات وب‌سایت IBM، فناوری بلاک چین این امکان را فراهم می‌آورد تا تراکنش‌های بین‌المللی تقریباً در لحظه (Real-Time) انجام شوند؛ در حالت عادی و با سیستم‌های کنونی، انجام چنین تراکنش‌هایی معمولاً بین ۳ تا ۵ روز کاری زمان نیاز دارند. علاوه بر این‌ها، با استفاده از این فناوری می‌توان در هزینه خدمات واسطه‌ها صرفه‌جویی کرد؛ بر اساس تحقیقات صورت گرفته، میانگین کارمزد تراکنش‌های بین‌المللی توسط بانک‌ها بین ۲۵ تا ۳۵ دلار آمریکا تخمین زده شده است.

دو مورد از بزرگ‌ترین پروژه‌هایی که در راستای استفاده از فناوری بلاک چین برای نقل و انتقالات بین‌المللی پول در دست اجرا هستند، از سوی بلاک چین‌های ریپل (Ripple) و IBM هدایت می‌شوند. ریپل تاکنون دو ابزار پرداخت را با نام‌های xRapid و xCurrent توسعه داده و عرضه نموده است؛ تفاوت اصلی میان این دو ابزار در این است که xRapid از توکن XRP استفاده می‌کند که سکه رسمی شرکت ریپل است، اما xCurrent از ارزهای بدون پشتوانه برای انجام نقل و انتقالات بهره می‌برد. در سوی دیگر، IBM فرایندهای شبکه پرداخت BWW را با استفاده از بلاکچین استلار هدایت می‌کند. در حال حاضر به نظر می‌رسد هر دو پروژه به خوبی اهداف خود را تأمین کرده باشند؛ شبکه ریپل که RippleNet نام دارد تاکنون ۲۰۰ مشتری را به خود جذب کرده و BWW که نسبتاً زمان کم‌تری از راه‌اندازی آن می‌گذرد، ۵۴ بانک را به کاربران خود افزوده است. در حالی که بسیاری از بانک‌ها و مؤسساتی نظیر جی.پی. مورگان چِیس در تلاش برای راه‌اندازی سکه‌های خود هستند، این پروژه‌ها پذیرای بانک‌ها و مؤسسات مالی بیشتر هستند. در سوی دیگر، BWW بر خلاف شبکه ریپل از دارایی‌های دیجیتال متنوعی در درون بلاک چین خود پشتیبانی کرده که از جمله آن‌ها می‌توان به سکه‌هایی اشاره نمود که توسط بانک‌ها صادر شده‌اند.

درباره نویسنده

kazem

xan
Student of pure mathematics
Interested in the technology of the day and cyberspace

نظر بدهید